Polska reprezentacja po słabych wynikach w Lidze Narodów może spaść do Dywizji C, co oznaczałoby najniższy poziom rozgrywek UEFA. Choć niektórzy uważają, że spadek ułatwiłby awans na kolejne turnieje, to jednak fakty wskazują na coś zupełnie innego.
Po pierwsze, Dywizja C stanie się najniższym szczeblem po reformie Ligi Narodów, a nigdy wcześniej poważny europejski zespół nie grał na tak niskim poziomie. Przykłady awansów z niskich dywizji, jak Szwecja czy Gruzja, nie oznaczają, że to realna droga dla Polski, zwłaszcza że zasady awansów do Euro i MŚ ulegają zmianom.
W eliminacjach Euro 2028 Polska znajdzie się w trzecim koszyku, a szanse na baraże z Ligi Narodów są minimalne, gdyż zespoły z Dywizji C mają bardzo niską pozycję w kolejce do play-offów. W przypadku eliminacji do MŚ 2030 UEFA wprowadza system ligowy, gdzie zespoły z Dywizji C (League 2) nie będą miały ścieżki do bezpośredniego awansu ani baraży, co znacznie obniża szanse na mundial.
Dodatkowo spadek do Dywizji C oznaczałby poważne konsekwencje finansowe i wizerunkowe – niższe wpływy od UEFA, mniejsze zainteresowanie sponsorów i kibiców, a także ryzyko utraty zainteresowania młodego pokolenia piłką reprezentacyjną.
Co więcej, Polska nie jest jeszcze przesądzona o spadek – musi liczyć na porażki własne i zwycięstwa Rumunii, a nawet w przypadku zajęcia ostatniego miejsca w grupie, zagra w barażach o utrzymanie z zespołami Dywizji C, gdzie nadal byłaby faworytem.
Historia pokazuje, że spadek na dno nie gwarantuje szybkiej odbudowy, a wręcz może prowadzić do dłuższego kryzysu. Dlatego spadek do Dywizji C nie jest rozwiązaniem problemów polskiej reprezentacji, lecz może je pogłębić.

Dodaj komentarz